Kanseroloji

Benim annem 1999 yılında lenfoma hodking hastalığına yakalandı.başlangıç olarak serçe parmağında adeta başka bir parmak çıkmış gibi bir yara vardı.kestik onu iple bağlayarak.çok geçmeden boynunda bezecikler şişlikler çıkmaya başladı.doktora gittik.

boynundaki şişliklerden koltuk altındada çıkmıştı.oradan bir parça alarak ptolojiye gönderdiler sonuç lenfoma hodkink hastalığı olarak değerlendirildi.o zamanlar haydarpaşa numune hastanesinde tedavi görmeye başladı.kemoterapi tedavisiydi adı.bir müddet tedavi gördü ancak yanıt vermiyordu.sonra ağır dozajda kemoterapi uygulamak için doktorlr toplandı.babamdan imza aldılar ya ölür ya kalkar dediler yoksa başka yolu yok dediler.ve verdiler ilacı.annem komaya girdi.iki dünya arasında gidip geliyordu adeta ne ölü nede diri.ancak başardı ve kalktı ayağa 2 ay geçmeden.ardından radyoterapi dediler.onu da gördü ışın tedavisi diye hatırlıyorum ben o ismi.oda bitti.ve doktor bir müddet evinde dinlen 1 ay sonra ankaraya ilik nakli için bizi yönlendirdi.ihmal ettik.maddi yetersizlikten dolayı.

ben çocuktum o zaman.annem o dönemden bu döneme yani 2007 yıllarına doğru sağlıklı yaşadı.ve eskiden hastalıktan dolayı bıraktığı sigaraya yeniden başlamıştı.tabi sağlıklı olduğuna inandığı için.ve ben askerden geldim.annemi kilo kaybederken görüyordum 1 ayda 20 kilodan fazla kilo verdi.hastaneye gittik şeker hastalığı çıktı.o doktor bana dediki annenin midesinde bezecikler var ve bu hiç iyi değil.derhal şu hastaneye git dedi.onkoloji yi önerdi.bende çok geçmeden gittim.hastalık tekrar başlamış meğerse.neyse tedaviye başladık.ve bu gün 2010 yılındayız 2 yıl oldu kemoterapi görüyor.ama yanıt alamıyoruz.son sefaya geldi hastalık.ben bu gün doktordan artık elimden bişey gelmiyor hastalığa mani olamıyorum dediğini duydum.yıkıldım adeta.şimdi oturmuş ağlayarak annemin ölmesini bekliyorum.neyi hatırladım biliyormusunuz.ben çocukken annem yine hastaydı baştada belirttiğim gibi.şuraya dikkat edin.o zamanlar yani 1999 yılında doktorlar tedaviye başladıktan sonra yanıt alamamışlardı.ve babama eşinizi eve götürün artık yapacak bişey yok demişti.o zamanda yıkılmıştık.annem eve geldi ölümünü bekledi.bizde ağlıyoruz tabi.gizlice belli etmeden.ama ümidimizi kaybetmedik.ALLAH a yöneldik sızlayarak ağlayarak.köydeki eski insanların yaşlı insanların dediğini yaptık.ihtiyarlar bize dedilerki.alın bu ısırgan otudur bundan yesin.sabah akşam haşlasın yesin.suyundan içsin.aç karna tok karna.annem sürekli ısırgan otu yer suyundan içerdi.doktorun vaad ettiği gün dolmuştu bırakın 3 ayı neredeyse yıl olmuştu ama annem hala sağdı.hatta dahada iyiye gidiyordu.merakla aynı doktora gittik.bu kadın ölecek dedin hani neden ölmedi.yanlışlıkmı oldu acaba dedik.incelediler.siz bu kadına ne yedirdiniz ne içirdiniz b,ilmiyorum ama.hastalık küçülmüş dediler.artık erken teşhis miş gibihastalığa müdahale edebiliriz demiştiler.ve iyileşmişti.

ve bu gün yine umutlar tükendi.tekrar aynı yöntemi uygulayacağız şifa ALLAH tandır.ümitde ondandır.umutsuz olmayalım.ben yine şansımı deneyecem ve pes etmiycem.ALLAH tan herkese ail şifalar diliyorum.bu hastalığı basite almayın.bu hastalık insanı terketmiyormuş.sadece uyuyor ve ne zaman uyanacağıda belli olmuyor.bazı arkadaşlarında dediği gibi moralinde çok etkisi var.

Engin

Admin: Acil ÅŸifalar diliyorum..

Nasıl baslıyacagımı bilmiyorum.bu forma yaklasık bır ay once gırmıstım.ve cok aglatmıstı buradakı yazılar.şöyleki annemin geçtigimiz haziran ayı basında boynunda bir şişlik oldu.bır ayın sonunda küçük hücre dısı akcıger kanseri teşhisi koydu.

annemde bır kac gun süren öksürük sonunda bu şişlik olmustu.onun dısında normal hayatında bır degışme yanı ne agrı nede baska bır sey vardı.bu teshıs sonunda akcıger kanserı ıle tanıstık.kardesımle benden durum gizlenmişti annemdende.biz hep baslangıc evrede oldugunu ve amelıyatla gecıcek gozuyle baktık.annemde de ne mıde bulantısı oldu ne agrı oldu.ısın tedavının verdıgı sıkıntılar oldu.kı iştahı hep vardı.ben tesadufen burayı buldum ve yazıları okudugumda benım annemde olucekmı dedım.cok fazla ic acıcı yazı yoktu cunku.bır hafta kendıme gelemedım.sonra Allah bılır hastalık degıl ecel gelmişse ınsan olur dedım.toparladım kendımı.yaklasık 2 ay annem tedavı gordu.ıkı ayın sonunda son bır haftada dıyeyım annemın cıgerlerı su topladı.oylekı kalp zarındada su vardı ve nefes darlıgı cekmeye basladı.kalp zarındakı su alınmalıydı.yaklasık 400 cc su alndı.yogun bakımdan cıktı cok ıyıydı.nefes sorunu azalmıs gıbıydı.son bır hafta nefes alamıyor nefesımı bana verın dıyordu.o bır hafta cok zordu ve sorunun azaldıgını gormek hedıye gıbıydı.lakın enfeksıyon rıskı vardı amelıyatın, ve enfeksıyon kapmıstı.bız anlamıyorduk tabı.

Doktor 2 gun antıbıotık aldıktan sonra nefesın daha ıyı olacak demıstım ama aksamı suur kaybı basladı .cok yazmıyayım kısaltayım.yogun bakıma alında ve annemı kaybettık.suan hemen hemen annemı kaybedelı 15 gun oldu.bu sıkıntıyı yasayanlar sakın bu yazdıklarımdan uzulmesın.sadece paylasmak ıstedım.ve ümitlerini kaybetmesınler.sadece yasanan olay cok cıddı.benım annemın hucrelerı cok hızlı ılerledı.teshıs tedavı derken ne oldugunu anlamadan kaybettık.meger ılerlemıs ılerı dereceymıs.tum akcıgerı kaplamıs 2 ayda.erken tanı oldugunda ınanaıyorumkı kurtulus vardır.ama burdan sunuda demek ıstıyorum annem cok acı cekmeden vefat ettı.son bır haftada yasadıklarını dusundugumde ve yasasaydı yasayablecegı durumları ogrendıgımde kendımı teskın edıyorum.burdan sevdıklerını kaybedenlere sabır Allahtan rahmet.tedavı gorenlere Allahtan sifa dılıyorum.

UNUTMADAN sevdıklerınızı aman mıkrop kapacak dıye sarılmamazlık yada opmemezlık yapmayın….

Tuba

Admin: Başınız sağolsun..Mekanı cennet olsun..

Bendede aynı sorun var.kanser tüm vücuduma yayılmış.1 yıl ömür biçtiler ama sanırım diğer bu durumu yaşayanlardan okuduklarıma göre çok fazla söylemiş doktor. genelde üç ay içinde vefat ediyorlar.Kendimi bu duruma zihnen hazırlamaya çalışıyorum.
kimsenin bu dünyada fazla kalamıyacağını biliyorum.ne ölen
ilk insan olacağım ne de son.bundan yüzyıl önce yada ikiyiz yıl önce yada çok daha önceleri yaşayan insanları düşünüyorum.onlarda bizim gibi sevdiklerini kaybetti.çok üzüldüler, çok ağladılar. ama sonuçta onlarda öldü. şimdi onlar için ne bir üzülen nede isimlerini hatırlayan var.demek istediğim zaman içinde bizde kaybolup unutulup gideceğiz.hepimiz bir gün toprak olacağız.bugün,yada yarın.
işte o zaman gerçek bedenimize kavuşacağız. Bu kullandıklarımız bu dünya için yapılmış bize acı,sıkıntı,
veren biyolojik yapılar.aslın bakarsanız tam bir sanat eseri.

Rabbim konuşturmuş sanatını.ama zamanı geldiğinde bir mantık çerçevesi içinde bizi yanına alabilmek için bazı problemler yaratmış.Bu hastalıkları vermesinin sebebi herhalde bizim aciz canlılar olduğumuzu hatırlamamız için.Kendini bir tanrı olarak gören salakların ölüm karşısında hiç bir şey yapamayan zavallılar olduğunu bilmeleri için.bu gün ben ölücem, yarın sizler ölüceksiniz.hiç birimize kalmıyacak bu dünya.Allah hepimizin yardımcısı olsun,hepimizin günahlarını affetsin, hepimizi cennetine alsın.Alıcağınada inanıyorum sonuna kadar.Çünkü Rabbim çok affeden, çok bağışlayandır.Rabbim korkulacak bir yaratıcı değil ona yanlış yapılmadıkça,ona karşı gelinmedikçe.benim düşüncem bizi çok seven , bizimle mutlu olan (mutluluk insanlar için olan bir duygu.Rabbim için varmıdır bilmiyorum ama tahminim kendinde olan güzelliklerden bizim içimize de bir parça yerleştirdiği )bir başlangıcı ve de bir sonu olmayan tek yaratıcıdır.

Yazdıklarım İnşallah kimseyi demoralize etmez,Sıkmayın güzel canlarınızı sakın,Hayatı Allah’ın kurallarını çiğnemeden en güzel şekilde ailenizle mutlu olarak yaşayın.Rabbim Kur-an da hep söyler, dünya hayatı oyun ve eğlenceden ibarettir diye.sizde oynayın ve eğlenin kuralları çiğnemeden.Herkese mutluluklar diliyorum tüm hayatları boyunca inşallah derdi veren Rabbim, şifanızıda verir.Allah’a emanet olun kardeşlerim.

Fani

Admin: Umudunuzu kesmeyin lütfen..Allah şifa versin, Sevdiklerinize bağışlasın.