Annem Meme Kanseri

Annem Meme Kanseri

Merhabalar…
Adım Ahmet bir çok insanda görüldüğü gibi benim annemde de kanser illeti görüldü….20 yaşındayım tam 4 senedir annem meme kanseri.Sizlere hem yaşadıklarımı paylaşmak hemde yaşayanlardan yardım istiyorum.Lise 2 ye giderken bir gün eve geldim ve annem bana çok tatlı masum bi şekilde tüm olanları anlattı.Hastalıktan bahsetti.Ve hastalğı yeneceğinden söz etti.Annemin evlenmeden önceki kızlık soyadı (GÜÇLÜ) onun güçlü olduğunu bildiğim için annemin dediklerine inandım ve beraber baş edeceğimizi söyledim.Yanında babamın ablamın ve benim destekçin olacağımızı anneme çok güzel bir şekilde aşıladım.Ve tedavi süreci başladı.Meme kanserinde son evrede olduğumuzu hepimiz biliyorduk.

Annemin ilk ameliyatı sol memesi ve sağ sol kol altı lenf bezleri temizlendi.Ve hızlı bir şekilde kemo terapiye başlandı.Annem gayet iyiydii ayaktaydı yemesi içmesi gayet iyiydi.Eti sütü devamlı önündeydi.Ve aradan kısa bi süre sonra sağ memeye sıçradığını öğrendik ve sağ memesi de alındı annemin.Bu süreçten sonra doktorumuz ışın + kemo ile devam edilicek dedi.Zaman geçtikçe dağ gibi annem küçülmeye başladı ve yürümesinde problemler orataya çıktı bizden destek alarak yürümeye başladı.Ve hastalık kötüleşmeye başladı.Meme bölgelerinde yaralar orata çıktı oralarda sızıntı vardı.

Annem gün geçtikçe kötüye doğru ilerledi doktor habire kemoterapi ile devam ettirdi.Yürüyememesinin sebebi kanserin kemiğe metastaz yapmasıymış.Kemo terapi kesildi ve annemi 3 hafta once hastaneye yatırdık.Yürüyemediği için RT (RADYO TERAPİ) Yi hastaneden devam ettirdik 5 kür RT aldık.Annem tam 1 hafta once hastanedeyken ablama dönüp biz bursada mıyız diye sordu.Ama biz ankaradaydık.Doktoru arayıp durumdan bahsettik beyne metastas yapmış olabilir dedi.Bugün anneme BT çektirdik sonuç hala çıkmadı. Sonucun ne olduğunu tüm aile olarak korkuyla birazda olsa ümit ile bekliyoruz.

Bizim 4 yıllık hastalık özetimiz bu annem hala hayatta ama çok zor bir durumdayız.Benim annem gibi hastası olan varmı.Ve kurtulan oldumu sizden istediğim bu….

OKUDUĞUNUZ İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM

Ahmet

Bir önceki yazımız olan Benim canım babam akciğer kanseri (4. evre beyine ve kemiklere metastaz) başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Sosyal Medyada Paylaşın:

Düşüncelerinizi bizimle paylaşırmısınız ?

9 yorum

  1. Aynı durumdayız…benim annemde son safhada kemiklerinde ve akciğer zarın üstünde metastaz yapmış…39 yaşındayım annem 60 hayatımdaki en kötü yaz mevsimiydi 2016…6yıl önce ilk kez ameliyat ve tedaviler olmuştu…kurtuldu sandık ta ki 2016 yazında bizi tekrar yakalayana dek…3 ay boyunca kıvrandı annem bizde romatizma zannettik meğer kemik metastazı olmuş acil radyo terapi 10 seans yürüyemez hale geldi tüm kas ve kemikleri yandı 25 kilo verdi 3 şudur zor yürüyor…Allah tan Ümit kesilmez (imkansız diye bir şey yoktur) Allah’a emanet…

  2. Allah annenizeve benim anneciğime ve tüm hastalara şifa versin…En sevdiğim diziden bir replikle başlamak istiyorum ‘Cancer is boring’ evet kanser 21.yy için oldukça ilkel hem manen hem bedenen başta hasta olmak üzere herkesi yıpratan bir hastalık.Ben 16 yaşındayım annemin 1.evre meme kanseri var ayrıca karaciğerinin %80inde tümör varmış ki muhtemelen üzülmeyeyim diye ayrıntılardan çok bahsetmiyorlar bana çünkü ben tümör olduğunu bile bu yazıyı yazmadan önce öğrendim.Nasıl öğrendiğimi anlatmak istiyorum…Bir cumartesi sabahı yığınla verilen ödevler var ancak arkadaşlarımla buluşucam ki çok sosyal olmadığımdan dışarı çıkmama seviniyor annem…Sabah erken başlamalıyım ki bitsin giyinip çıkıyım,babamın telefonunu aradı teyzem saat erkendi yetişemedim sonra bir mesaj geldi numara atılmış ancak bir üstte doktor adı anlamadım babamı uyandırdım giyindi gitti falan annem bana kızmıştı niye bakıyosun diye anlam veremedim ve üstelemedim…Dışarı çıktım,güzel bir gün falan…Annem çağırdı mutfağa akşam seninle konuşmalıyım bir süredir bir şey var ama anlatmam lazım diye anlatıyo işte meğer 20 gündür pet taramasından tutun birçok tahlil yapılmış annem halsizdi ama yoğun çalışıyodu buna bağlamıştım bunu..Hep duyardım da kolay zannederdim zan kötü bir şey işte..Kemoterapiyle hemen geçiyor sanırdım..Yaşayarak öğreniyorum şimdi ise…İki damla göz yaşı birikti hani ağlayamazsın bile bir hıçkırık kalır boğazında…Sonra sarıldık ağladım,şakalaştık biraz…Tedavi başlar ne kadar zor yan etkili ve yorucu olduğunu yazarak anlatamam…Gözlerindeki ışık nasıl söndü.Benim gözümdeki güçlü kadın eridi gitti.Ama daha başındayız yılmamak lazım…Aklımda bir sürü soru varken ve hiç cevap yokken kendimi bir savaş alanında buldum desem yeridir.Güçlü ol diye verilen bir tavsiyenin bile beynimi ne kadar yorabileceğini tahmin edemezdim.Neydi güçlü olmak?Nasıl güçlü olunur?ya da güçlü olmalı mı…Ve bazen sadece ağlamaktır..Hep kötü müdür peki hayır,müzikler özellikle blues,metal daha da anlam ifade eder sana.Sabahın altısında metal müzik dinlerken ağlayabilirsin veya akşam ya da uyumadan önce…Beni en çok üzen şeylerden biri küçük kardeşimin kabus görüyorum diye ağlamasıydı çünkü o annemle uyurdu ve artık onla yatmıyordu..Ve bunu,hastalığı, unutup mutlu olduğunda gülmeye devam edebildiğimde duyduğum suçluluk…En iyi arkadaşlarım bunu biliyorlar ancak her zaman konuşmuyorum onlarla belki bana acıyıp,üzülmelerini istemiyorum..Tanımadığın insanlarla konuşmak daha kolay geliyor en azından benim için..Burada olduğu gibi yazarak rahatlıyabiliyorsun…Ve en ironik olan ise genetik mühendisi olmak istememi desteklemeyen kişilerin şuan beni kansere çare bulmakla motive etmesi *-* Zor arkadaşlar zor;yaşınız,kişiliğiniz vb. bunlar fark etmez zor işte..Keşke ben kanser olsaydım en azından bu manevi acılarımdan kurtulurdum beynim yerine ruhum yerine bedenim acı çekerdi diye düşünmektir…Başınıza gelmez umarım,geldiyse de mücadele tek çıkar yolumuz…

    • Canım benim ne güzel anlatmışsın duygularını annenle verdiğin savaşı evet kesinlikle güçlü olmalısın sen güçlü olacaksın ki annene güç verebilesin aynı duyguları bende yaşadım seni çok iyi anlıyorum allah yardımcınız olsun ve inşallah kazanan siz olun hiç bir zaman ümidini kaybetme sonuna kadar mücadeleni ver gerisini allaha bırak ve hep dua et 1.evrede öğrenmeniz büyük şans olmuş sizin için umarım herşey yolunda gider ve zafer sizin olur..bu arada kendini ihmal etmeyi unutma bazen nefes almak için yapmak istediğin şeyleri yap arkadaşlarınla vakit geçir ağlamak istediğinde annenin olmadığı bi yerde ağla zevk aldığın aktiviteleri yap yani enerji topla emin ol sana ve annene daha iyi gelecek umarım güzel haberlerini yazarsın

        • Maalesef olmadı..Biz o kurtuluş hikayelerinde yer alamadık.Annemi kaybettim.Kanseri 4.evredeymiş ben yıkılmıyım diye bana 1.evre demiş türü çok agresifmiş..Beyninde metastaz olmuş…Geriye söylenilcek pek bir şey kalmıyor..Benim için bizim için çok erken bir kayıptı..Yapamadık,olmadı…

  3. Evet dediğiniz gibi allahtan ümit kesilmez.Allah kimseye taşıyamıycağı yükü vermez..Yorumunuz için çok teşekkür ederim..

  4. Allah yardımcınız olsun belli ki annenin metastazları var şu aşamadan sonra vücudunun herhangi bir yerinde daha olduğunu bilmeniz ne size ne de ona bir yarar sağlayacaktır bundan sonra kalan ömrünü aşama aşama hastalığını takip ederek geçirmek yerine mutlu olacağı şeyleri yaparak geçirin derim ben, vücudun bir çok yerinde olan bu illet artık geri dönülmez bir yola giriyor çok zor ama kabullenmek gerekiyor yinede Allah’tan umut kesilmez Allahım şifa versin inşallah……
    Ben de annemi yeni kaybettim tiroit kanser ile başlayan süreç akciğer, kemik ve karaciğer olarak devam etti annem tiroit dışındaki hiçbir yeri bilmedi kemoterapiyi kabul etmediği için de son iki ayına kadar da bizle beraber tekerlekli sandalyede de olsa gezdi ve bu hastalığın yaşattığı birçok aşamayı yaşamadı. Normal bir yaşlı hasta gibi nefes darlığı şikayetiyle götürdüğümüz hastanede ne yazık ki kaybettik. Nur içinde yatsın inşallah… Allah tüm hastalara ve yakınlarına yardım etsin sağlıklı günler diliyorum

  • ÇOK OKUNAN
  • YENİ
  • YORUM
akciğer kanseri | lenf kanseri | yumurtalık kanseri | meme kanseri | mide kanseri | cilt kanseri |