Babam şuan 53 yaşında ve hastalığı terminal döneme girdi.. (akciğer kanseri)
slm ark.
Herkese öncelikle rahat nefes diliyorum.
benim babamda kanser hastası ve biz bunu tam 9 aydır yaşıyoruz ewet daha önce hep duyduğumuz kanser gerçekmiş dedik ilk aylarda; tam 9 ay önce babam iş yerinden acile yatış yaptı, acil drleri kalp krizi olduğunu söyledi ve anju uyguladılar daha sonra ağrıları artmaya başladı daha sonra tekrar kalp uzmanını aradık ve tekrar anju uyg. daha sonra zamanla ağrıları daha da arttı dr sini aradık yine anju dediler ark.lar bu dr bir özel hastanenin kalp uzmanıdır.
Daha sonra sıradan bir göğüs hastalıkları uzmanına gittik sade bir röntgen filmi çekildi ve kitle ister inanın ister inanmayın 7mm 9mm ebatlarında kitle gözlen di dr miz hemen üni. teye gitmemizi önerdi(3 kez anju yapan dr bize bir röntgeni çok görmüştü oysa). orda uzunca bir zaman tetkikler sürdü babamın azminin şimdiye kadar hiçbir kimsede olmadığını bildiğimizden herkes yener dedi.
ama ark.lar öyle olmadı babam solunum felci geçirmişti ilk dr ler bunu kalp krizi dye yorumladı defalarca anju oldu ama deildi işte. toparlarsak ark.lar geç kalınmış hiçbir tedavi tedavi olmuyor babam 4. evreydi onu tedavi olacak dye çok fazla üzdük kemoterapiydi ışındı bir sürü saçma şey halbuki kendinde(sağlığı henüz yatağa düşmemişken) olduğu zamanlar ne vardı sanki hastane köşelerinde değilde onunla akdenizin mavisini, karadenizin yeşilini görseydik tedavi olduğu her saçma anın 1 gününü bari ayırsaydık babam şuan 53 yaşında ve hastalığı terminal döneme girdi kahretsin hiç yaşanmaması gereken bir deneyim ama arkadaşlar onları daha çok yaşatmanız inanın biliyorum tedavilerde sonu gelmeyen tahlil kuyruklarında yada gözlerinizin içindeki ziyaret saatinin anlamsızlığında değil, hayat denilen o mükemmelin her anını değerini bilerek yaşamakta bu babanızla geçen son gün bile olsa….
E.R
Bu yaziyla ilgili Kanseroloji.com'da bulunan diger yazilar
Nisan 7th, 2011 at 02:43
insan umudunu kaybetmeden yaşayamıyor.benim de annem kolon kanseri biz de geç kaldık ve bir yılır uğraşıyoruz. ama gene de umutsuz yaşanmıyor. bence böyle söyleyip boşuna kendinizi üzmeyin. eğer o yolları denemeseydiniz kötü bir pişmanlık olacaktı içinizde.ben de biliyorum kurtuluşu yok bu hastalığın ama gene de savaşmak gerekiyor işte. ufacık bir umut ışığı yakalamaya çalışıyoruz.onları hayatta tutabilmek için tüm yolları deniyoruz.başka çaremiz yok ki…
Nisan 7th, 2011 at 15:25
zor bir süreç.Allah tüm dertlilere derman versin. hastalıkla mücadele hem hasta hemde yakınları için çok güç.ama savaşmak gerek değilmi?her nefese şükür etmek..umudumuzu kırmadan her yolu denicez Allah’ın izniyle.ışığınız bol olsun.
Nisan 18th, 2011 at 22:00
Slm arkadaşlar,maalesef hepimizin hayatta sınandığı şeyler oluyor,babamın makattan kanaması oldu hastaneye gittik.(Hacettepe Hast.)Hemen kolonoskopi,tahlil derken babamında kolon kanseri olduğunu öğrendik..1 aydır uğraşıyoruz ama Allah’ıma binlerce kez şükürler olsun ki 2.evrenin sonunda olduğunu öğrendik..Bugün ameliyattan çıktı babam şuan yoğun bakımda..Hayat bir nefes kadar kısaymış 20 günde bunu anladım..Allah hepinize şifa versin..
Nisan 22nd, 2011 at 06:33
oncelikle gecmis olsun,
Low dose naltrexone 4.5 mg. isminde bir hap sayesinde tumoru kuculturlermis ve kemo terapinin yaninda da verilirmis.
yan etkisi olmayan 75 euro dan satilan bir hap istersen bir arastir . benim turkcem cok iyi olmadigindan sana aciklamakta zorlaniyom ama hapin vucudakki bagisiklik sistemini guclendirdigini soyluyorlar.
yanliz bu hap 50 mg olarak piyasada satiliyor onu eczaneci 11/1 bolerek kullanimasi gerekirmis. dikkat et yuksek dos da degil.
Nisan 25th, 2011 at 15:42
Allah yardımcınız olsun. Benim babam da safra kesesi kanseri, aynı zamanda safra yolu kanseri ve karaciğer kanseri. Çok zor bir süreç. Ve bizleri hastalık kadar üzen bir diğer kon da doktorların tedavi gördüğümüz hastahaenin doktorlarının kendi aralarında fikir ayrılığına düşmeleri; bir kısmı tedavi işe yaramaz kendi haline bırakın, bir kısmı hayır bu hastada iyileşme belirtileri var tedavi mutlaka devam ettirilmeli dedi v.s. Sonuçta şu an tedavisi devam ediyor, insan ikileme düşüyor açıkçası. İyi edelim derken acaba eziyetmi ediyoruz bilemiyorum, ki aslında iyiye doğru da gidiyor gibi ama, takdir edersiniz ki bu hastalıklarda hiçbirşey kesin olmuyor…
Bu hastalıkla mücadele eden herkes için acil şifalar diliyorum…
Mayıs 1st, 2011 at 23:12
öncelikle allah harkesin şifasını versin.annemde karın bölgesinde bi kitle meydana çıktı.22*24 çapında.evet yannış yazmadım ve 2 ayda meydana çıktı.aldılar ama rahim kanseri başlangıcı çıktı lenfleride rahimi yumurtalıkları hepsini aldılar.şuan kemoterapi görüyo.umut garibanın ekmeğidir derler ya bende annemin iyi olmasını sadece umudedebiliyorum
şu hayatta herşeyi bişekilde parayla satın alabilirim sanırdım .taki bu başımıza gelene dek çalışmayla herşey olur sanırdım.
BİTEK SAĞLIĞI SATIN ALAMIYOMUŞUM KEŞKE Bİ YOLU OLSADA BUNU BAŞARSAM.BU İLACI KULLANAN VARSA LÜTFEN YAZSIN Bİ ÇAĞRE OLUCAKSA DENEMEK İSTERİM.RABBİM HİÇ KİMSEYE DERMANSIZ DERT VERMESİN HERKESE ACİL ŞİFALAR.
Mayıs 1st, 2011 at 23:16
mesut isimli beyden özellikle rica ediyorum ve tabi kullanan başka hastalar varsa low dose noltrexone 4,5 mg isimli ilaç hakkında daha fazla bilgi sahibi olan varsa murat485836@mynet.com mail atarsanız sevinirim
Mayıs 24th, 2011 at 20:53
herkese gecmiş olsun öncelikle.benmde babam akciğer ca. 3yıldır bu illetle mücadele ediyoruz.çok yıprandık ailecek.su anda benm babamda terminal dönemde. yapılabilecek hersey yapıldı tıbben.ağrı bantları kullanıyo sizinmde babanız kullanıyo mu bu bantlardan
Temmuz 5th, 2011 at 23:10
insan dediğin bu dünyaya zatenm neye geldiki,ölümse herkese var kanser olana da olmayana da.
Ağustos 18th, 2011 at 02:58
merhabalar…
kanser denen illetle savaşanlara geçmiş olsun diyemiyorum. geçmiyor çünkü..sadece çok güçlü olabilmelerini diliyorum. yakınını kaybetmiş olanlara da sabır diliyorum. annemi 6 mayıs!ta kaybettik. kolon kanseri teşhisi konmuştu. bir yıl mücadele ettik ama savaşı kaybettik. çok geç kalmıştık zaten. annemin hastalığını ilk öğrendiğim andan itibaren her günümü onunla geçirdiğim son günmüş gibi geçirmeye çalıştım. yeterince başarılı olamadım tabi. ama hayat şartları işte. benim hasta yakınlarına küçük bir tavsiyem olacak siz de aynı şeyi yapın. her gününüzü son gününüzmüş gibi geçirin. tedavi konusunda da bence doktorlarınıza güvenin hep. herkese bu savaşta kuvvetli sabır diliyorum. ne olursa olsun insan umudunu hiçbir zaman yitirmiyor.
Eylül 1st, 2011 at 21:20
Biz de babamızı akciğer kanserinden mayısta kaybettik. teşhis ocakta konmuştu. çok geç kalmıştık, 4. evredeydi hastalığı. Daha önce anlayabilmelmemiz için de hiç bir belirti olmamıştı taki omurilikte oluşan kitle ağrı yapıncaya kadar. o kadar acıki o 4 ayı nasıl geçirdik anlatamam, çok zor anlat yaşadık ve hepsinin ilk sebebi sigara. asla içmeyin ve içirtmeyin, her ikisi içinde sonuna kadar mücadele edin. nasıl içim yanıyor nasıl özlüyorum babamı anlatamam. sigaraya hiç tahammülüm yok artık. insan ışınmış, kemoterpiymiş gerçekten kararsız kalıyor, ama yapılmasada ya kurtulsaydı diye pişmanlık duyar herhalde. ben şimdi keşeke hiç bişey yatırmasydık diyorum ama yaptırmasamda ya…. diye düşünürdüm. Allahım tüm kanser hastalarına ve yakınlarına kolaylık sabır versin. herkese acil şifalar dilerim
Ekim 5th, 2011 at 17:52
arkadaşlar merhaba
Babama 3gün önce ilaçlı emar çekildi ve 18 mm kist tespit edildi.doktrolar çok erken teşhis olduğunu hemen ameliyat olması gerektiğini söylüyorlar.bunun kanser olduğunu nasıl anlarız.Ameliyat olmadan bunun ne olduğunu tespit etme şansı varmıdır.bu konuda bilgisi olan varsa yazabilir mi ?
teşekkürrler
Ekim 14th, 2011 at 11:08
Tüm hastalara Allah tan acil şifalar diliyorum
Babamda şiddetli öksürük için ekim2010 da dr a gittiğimizde dr tomografi istedi ve akciger de kitle oldugunu soyledi pet ct cektirdik fakat babam mayıs 2011 e kadar bronkoskopi olmayı kabul etmedi. skuamoz hucreli tipi oldugu anlasıldı. fakat bu seferde kemoterapi ve radyoterapi yi kabul etmedi. Psikiyatrik tedaviye de baslamamıza ragmen dune kadar tedaviyi kabul etmedi. dun ikna olunca dr a gittik planlama icin film cekıldı noktalar belirlendi fakat bu sefer de dr beni arayarak kitlenin cok buyudugunu ve tedavi uygulamanın mumkun olmadıgını soyledi.
Doktor a babamı yeni ikna ettiğimizi ve babama tumorun radyoterapi uygulanamayacak kadar buyudugunu soyleyemeyecegimi anlattım.
Bu hastalıkta moralin cok önemli oldugunu bildiğimiz icin ilk gunden beri babamı morallle ayakta tutmaya calıstık.
Fakat bundan sonra ne yapacagız bilmiyorum cok çaresizim.
Babama palyatif tedavi bile uygulanamıyor.
Babama tedavi uygulanmadıgı için bundan sonraki surec hasta icin cok ızdıraplı mı gecer?
Tedavi goren hastalarla tedavi gormeyen hastaların yasam konforlarında nasıl bir fark oluyor?
bu konuda bilgisi veya tecrubesi olan paylasabilirmi?
Hasta sahibi olmak ve caresiz kalmak bazen hasta olmaktan daha zor oldugunu dusunuyorum.
Allah bütün hastalarımıza acil şifalar versin yakınlarının yardımcısı olsun.
Ekim 17th, 2011 at 00:08
ahmet allah yardımcınız olsun benim babamda akciğer kanseri oldu radyoteapi kemoterapi hepsini yaptırdık sonuç gene öldü hiç bi işe yaramadı tedavi daha tedavilerin yan etkilerinden çektiği acılar cabası keşke hiç kemoterapi almasaydıda işkence çekerek ölmeseydi diyorum seni çok iyi anlıyorum inan bunu yaşayan bilir anne yada baba olsun özünün önünde hergün ölümü beklediğini görmek çok acı ama allahtan geliyo hiç birşey yapamıyoruz allah herkezin yadımcısı olsun
Kasım 20th, 2011 at 23:30
Sevgili Ahmet,
Ben bu forumda babam 1 senedir akciğer kanseri adlı yazıyı yazmıştım subat 2010 da, sana ne yazsam araştırmaya devam edeceğini biliyorum, boyle bir forumda çare araman senin cok iyi bir ogul olduğunu gösteriyor, baban için önemli olanda bu. ben 2 sene boyunca uğraştım, ışın kemoterapi, bitkisel ilaçlar,en önemliside şerefsiz insanlarla uğraştım. Yazmaya başlasam inanki kusa kusa roman olur, oyuzden hiç başlamayayıö ama Yapabileceğimiz bir şey yok diyen doktorlara kızma sakın, onlar en azından sana sadece acıyı söylüyorlar, Bazen gerek olmadığı halde müdahale yapıp o acıyı sana daha kötü yaşatanlarda var,bu yazının başında E.R denen arkadaşımız güzel bir şey yazmış.Bu işin en doğrusu beraber olmak. Babanın karar olarakta yanında ol fiziksel olarakta.Yemeğine dikkat et,(eğer yemek az yer ise protein içerikli özel sütler var ondan al) Şekerden uzak tut
Allah acil şifalar versin,
Kasım 29th, 2011 at 17:17
sevgili arkadaşlar hastası olanlara acil şifalar dilerm fakat şu bi gerçekki kanserde tıbbi çözüm yok benim annem meme ca ve kemik met. oldu şuanda tüm kemikleri agrıyor ve yawaş yawş çökme oluşuyor şimdi yatakta oturamıyor bile ekseri geceleri agrıları çogalıyor.uyku ne ona ne bize var.şimdi mide bulantısı iştahsızlık yanı sıra istifar ediyor.bunun iç organlarada sıçradını tahmin ediyorum.anneme ben bakıyorum ve hergün gözümün önünde eriyor.onun canın 1 yanıyorsa benim 2 yanıyor.dayanılmaz bir illet bu;yapmamız gereken şu öncelikle biz hasta yakınlarının kabullenmesi gerek duygusal davranmamammız gerekir gerçekçi olmalıyız ki hastaya ilgiyi şevkati gerektigi gibi verelim.allahım sabırınıda veriyor arkadaşlar.
Aralık 22nd, 2011 at 14:07
Kanserle mücadele eden herkesin Allah yardımcısı olsun.
Benim babam da akciğer ca 9 ay oldu öğrenelı 4 evresındeymıs radroterapi -kemoterapi gördü işe yaradı mı tam olarak emın degılım. En azındn içimiz rahat yapılacak her seyı yaptık. Şuan da durumu cok kötü tıbbi anlamda yapacak hıc bısey kalmadı. Tam bır çaresızlık dönemi bu dönem de yapılacak tek sey onun en azından bı nebze kadar bıle olsa rahat etmesını saglamak.